Vandaag wordt m’n Golden Girl vijf jaar!
En dat wordt natuurlijk gevierd: leuke wandelingen, extra knuffeltjes, nieuwe speeltjes, iets lekkers om te knabbelen…
Gisteren heb ik ook speciaal voor haar verjaardag, en onze vrienschap, een clipje gemaakt:
Geplaatst in Thuis | Getagged golden girl, Golden Retriever, meldhond, Verjaardag | 8 Commentaar »
Het jaar 2011 ligt alweer achter ons en we staan al dan niet met onze nuchtere voeten/wielen/pootjes in 2012. 
Wat dit jaar ons zal brengen, dat is nog een verrassing. Maar zoals Boeddha ooit zei: “Alles verandert, niets blijft bij het oude.”
Voor Yosca was de jaarsovergang veel minder aangenaam: vuurwerk!
Deze keer waren we opnieuw goed voorbereid, maar wel met een andere aanpak (in de hoop meer succes te behalen dan de vorige keren).
Ruim een week geleden zijn we gestart met Bachbloessem-druppels onder Yosca’s eten te mengen, wat kalmeert bij traumatische ervaringen.
Tijdens etenstijd speelden we op de laptop een clipje met vuurwerk af, steeds harder en harder, zodat ze het geluid aan iets positiefs zou linken (in dit geval dus eten).
Ons plan leek echter bijna te mislukken…
Gisteren hadden we haar avondeten speciaal bewaard voor middernacht: haar overgebleven portie brokjes gemengd met Pedigree-rundsvlees. ‘t Is voor haar ten slotte ook feest, hè.
Vanaf 18:00 ongeveer begonnen ze hier helaas al met regelmatig vuurwerk-pijlen af te schieten, ieder jaar vroeger en vroeger lijkt ‘t wel.
Urenlang heeft m’n Golden Girl bevend van angst op mij in de zetel gelegen, af en toe hijgde ze ook. Maar ze was een stuk rustiger dan de afgelopen keren.
Rond 22:30 werd ‘t haar echter toch teveel en gaf ze zelf aan dat ze naar de badkamer wilde gaan. Onze badkamer is de enige ruimte in huis zonder ramen, waardoor er dus ook weinig geluid en licht van buiten doordringt. Ik legde er haar dekentje neer, deed een nachtlampje aan en zette rustige muziek op (zodat ‘t vuurwerk van buiten niet hoorbaar zou zijn). En dat hielp, want telkens wanneer ik eens ging kijken lag ze er heel rustig bij.
Rond 23:45 haalde ik haar terug uit de badkamer: het woordje ‘eten’ was gelukkig al voldoende.
Haar eten klaarmaken was ook al een ideale afleiding van het vuurwerk dat zich buiten afspeelde… en dat was nu net m’n bedoeling geweest. 
Gelukkig was ze deze keer wel in staat om te eten en ze kon zelfs enkele simpele commando’s uitvoeren: iets wat de vorige keren onmogelijk was omdat ze compleet in paniek was.
We zijn er nog niet helemaal, maar ik hoop met deze methode dat Yosca uiteindelijk vuurwerk gaat linken aan iets positiefs of er althans geen paniekreactie meer op gaat krijgen.
Eindelijk hebben we een aanpak gevonden die het best bij ons beiden past.
Geplaatst in Thuis, Werken | Getagged Golden Retriever, meldhond | 3 Commentaar »
Van hier tot aan de maan, zo ver willen wij gaan.
Van hier tot aan de maan, zo ver willen wij lopen.
Om een mandje vol geluk en vriendschap te kopen…
Dagen vol zonneschijn, vrolijke liedjes,
warme stemmen en knuffels bij verdrietjes.
Van hier tot aan de maan, zo ver willen wij gaan.
Om jou en alle andere mensen
een gelukkig en gezond 2012 te wensen.
Foto’s genomen door Kurt Pas, gastgezin van Goofy.
Yosca, Ramona en mama Marijke wensen jullie een
vrolijk Kerstfeest en een gelukkig Nieuwjaar toe!
Geplaatst in Thuis, Vriendjes | Getagged meldhond | 4 Commentaar »
Ik hoop dat jullie allemaal op de “Nice”-lijst staan van de Kerstman. Dit jaar heeft hij me namelijk een functie aangeboden bij zijn team, als Schoorsteenwachtster.
En ik neem elke job serieus, ook al is deze maar voor één nacht.
Mijn werktenue heb ik alvast eens aangetrokken, nieuwsgierig als ik ben…
Staat me best leuk, hè. 
Maar voor het zover is gaan we eerst nog veel plezier maken. Vanavond is het immers weer Hachiko’s Kerstcafé. Er zullen vast weer heel veel vriendjes van me aanwezig zijn en hopelijk zie ik ook m’n gastgezin nog eens terug.
Jullie komen toch ook, hè ?
Samen met m’n baasje en onze vrienden ga ik in ieder geval weer een geweldige avond tegemoet. M’n bed zal ik pas diep in de nacht onder m’n lijfje voelen. Maar dan slapen we morgen gewoon uit, hè.
Geplaatst in HulpHondenCafé, Op stap, Vriendjes | Getagged Hachiko vzw, meldhond | 6 Commentaar »
De kerstperiode is weer aangebroken: gezellig samen zijn, lekker eten, lichtjes, kerstmuziek, geschenkjes… Maar ook even dankbaar zijn dat we nog leven en onze geliefden herdenken die ongetwijfeld vanachter de regenboogbrug met ons meevieren.
Voorbije zondag stonden Sandy & hulphond Xaltoen, Moeke, Vake en Ria met een Hachiko-stand op de kerstmarkt in Retie. Gitte & hulphond Vitesse waren ook aanwezig, evenals Nadia en Marc met hulphond in opleiding Handi (broertje Hubo zit voor 2 weken in ‘t gastgezin van Handi).
Aangezien ik genezen was van m’n fikse verkoudheid, konden Yosca & ik het team versterken. De sfeer was op en top, zowel de mensen als de honden amuseerden zich.
Ik kocht ook meteen enkele van Sandy’s zelfgemaakte kerstkaarten, want ik had er nog enkele tekort.
Sneller dan ik had verwacht werd het 18:00 en kwam Jos, de vrijwilliger van de Minder Mobielen Taxi, me weer ophalen.
Xaltoen ligt lekker bij ‘t elektrisch vuurtje te snoezelen.
Ook Yosca is relaxed en weer op zoek naar knuffeltjes, zoals gewoonlijk.
Vitesse & Handi hebben ‘t liever iets actiever.
Maar iedereen heeft een breekpunt… Is-ie niet schattig?
Gisteren, tijdens de revalidatie, was m’n voetheffer aangekomen en werd hij meteen aangepast. Een voetheffer is een soort brace, die meer stabiliteit aan je (klap)voet geeft. Met een voetheffer is wandelen makkelijk geworden voor me en struikel ik minder.
Het zou immers jammer zijn dat de valpartijen door m’n epilepsie verleden tijd zijn dankzij Yosca, maar dat ik nu op m’n gezicht ga omdat ik m’n voet niet goed kan opheffen.
Yosca en ik gaan nog steeds 3x/week naar het revalidatiecentrum. Af en toe wordt Yosca zelfs ingezet tijdens een oefening: ik moet bvb. een bal weggooien met m’n getroffen arm, zij haalt ‘t en ik moet ‘t dan weer netjes aannemen met m’n getroffen hand.
Geen idee hoe lang mijn revalidatie nog zal duren, maar zolang er maar vooruitgang in blijft komen en ik me er amuseer, dan ga ik met veel plezier naar de toffe bende van REVA Geel toe.
Geplaatst in Hulpmiddelen, Op stap, Vriendjes, Werken | Getagged Epilepsie, Hachiko vzw, Hulphond, meldhond, Revalidatiecentrum | 1 reactie »
Zes december is ondertussen alweer voorbij, maar niet zonder dat die “goede oude Sint” ook even ons appartement binnen geslopen is. Hoe kan het ook anders met zo’n brave bewoners.
Yosca en ik hadden heel braaf onze schoen gezet met een wortel erin en we hadden ook een bord geplaatst met een Hachiko-tas vol melk en een paar suikerklontjes.
Blijkbaar waren Sint, zijn altijd vrolijke pieten en zijn paard daar erg blij mee. De volgende dag was alles immers ingeruild voor vele geschenkjes en heerlijke lekkernijen. Niet enkel voor Yosca en mij, maar ook voor Jorne (het zoontje van Leen & Jimmy).
Yosca heeft gesmuld van de koek met hondenchocolaatjes uit de dierenspeciaalzaak. En ook de blokjes schapenvet met zeewier vallen zeer in de smaak, ideaal voor een glanzende vacht en een gezonde huid voor je hond (een goede tip van SanToen).
Maar het meest van al heeft Yosca nog genoten van haar nieuwe knuffeldier, we hebben ‘t Treesje genoemd (als grap bedoeld naar één van m’n thuisverzorgenden). Ze loopt er nu al enkele dagen zo fier als een gieter mee door het huis te paraderen.
Ons kapoentje Jorne is enkele dagen na deze blogpost ook z’n geschenkjes en lekkernijen komen ophalen bij z’n “tante Mona” & Yosca. ‘t Was een fijn weerzien met hem en zijn stralende ouders, want in juli wordt een broertje of zusje verwacht. Ik weet ‘t al wel een tijdje, maar nogmaals proficiat aan beiden.
Geplaatst in Thuis, Vriendjes | Getagged Hachiko vzw, Seizure alert dog | Reageer »
We zijn alweer twee weken verder sinds onze laatste blogpost, maar er is dan ook veel gebeurd in die tussentijd.
Yosca en ik zullen jullie een korte sammenvatting geven van onze avonturen.
Donderdag 24 november ben ik gestart met een heel nieuw anti-epilepticum: Vimpat. Om de twee weken zal de dosis opgebouwd worden. Ten vroegste over twee maanden zullen we weten of het werkt of niet. Maar tot nu toe heb ik gelukkig milde bijwerkingen, wat ook al reuze meevalt. Ik ben benieuwd. Zodra de Vimpat opgebouwd is, dan mag ik de Diphantoïne afbouwen omdat deze interacties geeft met m’n bloedverdunners. Keppra, Topamax en Frisium blijven hetzelfde.
Zaterdag 26 november gingen we, samen met Sandy en hulphond Xaltoen, Moeke en Jan naar Hachiko’s HulpHondenCafé. Het was er erg gezellig, zoals gewoonlijk.
Die avond bleven Yosca en ik bij Sandy & co logeren, zodat we de volgende ochtend op tijd konden vertrekken richting Hasselt. Daar vond de jaarlijkse Dierenhappening plaats. Voor de demo waren we met een goed gevarieerd team: Sandy & hulphond Xaltoen, Miriam & (bijna gepensioneerde) hulphond MX, Nadia & hulphond in opleiding Hubo en dan ik & meldhond Yosca.
Het was superdruk op de Dierenhappening die dag. Toch namen we de tijd om opnieuw een fotoshoot te maken bij Kurt Pas, gastgezin van hulphond in opleiding Goofy.
We kwamen ook ergotherapeut Remy (van ‘t revalidatiecentrum) en zijn vriendin tegen. Zij waren koopjes aan ‘t doen voor hun Whippet dat ze binnekort in hun gezin mogen ontvangen. Remy kijkt er al zo lang naar uit, ‘t hondje zal niets te kort komen.
‘s Avonds hadden Sandy en ik ongelooflijke spierpijnen van de lange dag, maar ook onze honden waren bekaf na zo’n twee vermoeiende weekends.
Dinsdag 29 november logeerden Yosca en ik in onze eigen living, omdat onze kamer helemaal leeg moest zijn voor de levering van onze nieuwe slaapkamer de volgende dag.
Mijn oude bed hadden we die avond nog verkocht gekregen. En m’n kleerkast en boekenkast waren maandag al verkocht aan een vriendin, zij kon ze nog gebruiken voor haar zoontje.
Woensdag 30 november werd dan eindelijk onze nieuwe slaapkamer geleverd. Al snel merkten we dat er enkele problemen waren: de verkeerde achterwanden en tussenwanden voor mama’s kast door verkeerde labeling van de doos en het verkeerde nachtkastje van mijn slaapkamer. Een tegenslag, maar ik zou tenminste in een beter bed slapen die nacht en dat was het belangrijkste.
Die avond gingen Yosca en ik voor de laatste keer dit jaar mee kienen in Vosselaar met kiengroep Dennenoord t.v.v. Hachiko vzw. We hebben alweer niets gewonnen, maar het plezier was er daarom niet minder om. Zoals ik vorig jaar al zei: Yosca was de beste prijs die ze me konden schenken. Hopelijk blijven ze nog vele jaren doorgaan met dit initiatief.
Deze week doen Yosca en ik het iets rustiger aan, omdat ik met een fikse verkoudheid te kampen heb. Dus enkel het revalidatiecentrum, wandelen, naaiwerkjes voor Hachiko, rusten en tv-kijken staan voorlopig op m’n programma.
We willen immers weer fit zijn tegen zondag, want dan staat Sandy & co met een kraampje van Hachiko op de kerstmarkt in Retie en we willen hen graag vergezellen.
Amai, wat een lange blogpost weer.
Maar met een assistentiehond is er ook iedere dag iets nieuws te beleven. Zalig toch!
Geplaatst in Demo's, HulpHondenCafé, Op stap, Thuis, Vriendjes | Getagged Hachiko vzw, Hulphond, Kiengroep Dennenoord, meldhond | 4 Commentaar »
Yosca en ik hebben een heerlijk weekend achter de rug.
Yep, onze batterijen zijn weer helemaal opgeladen!
Van zaterdag tot maandag gingen we, samen met Sandy & hulphond Xaltoen, Moeke en Jan naar Nieuwpoort, waar Sandy een appartement heeft.
We hadden het er erg gezellig: samen uit eten gaan, lekker bijkletsen terwijl we aan onze naaiwerkjes bezig waren, wandelen, winkelen, met de honden op het strand spelen…
Yosca en Xaltoen kunnen het goed met elkaar vinden. Het is zelfs grappig om te zien hoe mijn pittige en toch best wel dominante Golden Girl zich heel onderdanig gedraagt ten opzichte van Xaltoen.
Natuurlijk waren we zondag ook aanwezig op de Eurodogshow in Kortrijk, waar we samen met onze Hachiko-familie meededen aan de twee demo’s in de erering.
We kochten er ook enkele leuke spulletjes en deden er toffe ideeën op voor volgend jaar. Je vindt er immers praktisch alles voor je favoriete viervoeter.
Willy zocht voor zijn Mieke, al iets minder banger, Muisje een harnasje met de tekst: niet aaien, ik ben van mijn baasje. Gelukkig kon ik hem naar de juiste persoon brengen, waar we een mooi harnasje kochten met de tekst: “Niet aaien, a.u.b” en aan de andere kant “Training”. Zo krijgt de voormalig verwaarloosde Mieke ten minste de kans om rustig te trainen, zonder dat vreemde mensen haar angstig maken of afleiden. Ze verdient ten slotte een tweede kans.
Het was een supergezellig weekend en er is alweer zo’n spetterend weekend op komst met Hachiko’s HulpHondenCafé, een logeerpartij bij Sandy & Xaltoen en een dagje Dierenhappening in Hasselt!
Bring it on, baby! Maar eerst toch nog enkele dagen m’n zeeroesje uitslapen.
Geplaatst in Demo's, Op stap, Vriendjes, Werken | Getagged Eurodogshow, Hachiko vzw, Hulphond, meldhond | 2 Commentaar »
Voorbije dinsdag hebben we weer een leuke dag beleefd.
Het begon al met een supergezellig ontbijt in de ‘Kothee 9′, ons favoriete brasserietje. Heerlijk lekker was het, mijn maag ontplofte bijna.
En een stevige maag kon ik wel gebruiken, want daarna trokken we verder naar Shopping Park Olen. Na jaren van uitstellen ging ik nu eindelijk toch eens een nieuwe slaapkamer kopen. Mijn slaapkwaliteit is er door mijn huidige bed immers op achteruit gegaan, wat een invloed op m’n aanvallen kan hebben. Hoog tijd dus om stevig wat spaargeld ertegenaan te gooien!
In een nieuwe winkel ‘Beter Bed’ vond ik een slaapkamer waar ik meteen helemaal weg van was. Dus ging ik hem dinsdag bestellen, nadat ik afgelopen weekend natuurlijk al vergeleken had met andere winkels in de buurt.
Het is een elektrisch bed, wat enkel voordelen biedt wanneer ik weer met een halfzijdige verlamming te kampen krijg of met vocht in m’n benen.
Yosca wilde ook best haar mening geven over ons toekomstige bed.
We konden enkele kortingen op de kop tikken, zowel voor mijn slaapkamer als voor m’n mama haar ingebouwde kleerkast.
Over zes weken wordt ons sinterklaascadeau gratis aan huis geleverd en in elkaar gezet. Ik kijk er al helemaal naar uit.
Toen we thuis kwamen, had Kris nog een verrassing voor ons: onze lievelingstaart. Het was om de verjaardag van m’n mama te vieren (30 oktober) en ook nog een beetje de mijne, omdat ik die in het ziekenhuis had moeten doorbrengen. Wat een smuldag!
Daarna moest ik me direct omkleden, want een half uurtje later kwam Jos me halen om naar de manège te vertrekken.
Ik mocht weer op Rino rijden, één van Jans paarden. Tijdens de les kreeg ik toch wel even een klop van de hamer, mede omdat het zo donker was in de rijhal, maar gelukkig verdween de vermoeidheid snel weer.
Omdat ik graag m’n Galop-Proef op Rino wil leren rijden, krijg ik nu al enkele weken de kans om met hem te trainen. Maar hij is nog wat te sterk voor m’n beperkte beenkracht, waardoor z’n tempo onregelmatig is en hij bij het minste onbreken van beenwerk al in draf overgaat.
Daarom heb ik dinsdag iets nieuws aangeleerd gekregen: van stap meteen in galop overgaan.
Niet makkelijk, maar zeker niet onmogelijk. Na een aantal keren proberen hadden Rino en ik de smaak te pakken en lukte het direct. Toch leuk, een paard dat je laat werken hè.
Ik ben het immers al gewend van m’n hond. Als ik haar nieuwe trucjes wil aanleren laat ze me immers ook eerst zweten.
Wie, ik? Ik liep maar gewoon te rennen tussen die grote vierbeners en hun stront op te kuisen. Betrek mij hier nu niet bij, hè.
‘s Avonds lagen Yosca en ik helemaal uitgeteld op de zetel. Veel televisie heb ik niet meer gezien, want ik ben in slaap gevallen tijdens m’n programma’s.
Ik heb genoten van die dag en zoals Jonathan Swift al zei: “Leef elke dag van je leven.”
Geplaatst in Op stap, Sporten, Vriendjes, Werken | Getagged 't Perdje, Seizure alert dog | 4 Commentaar »
Gisteren hebben baasje en ik weer een leuke, maar drukke dag beleefd.
Van 12:30 tot 14:30 ben ik met haar meegegaan naar ‘t revalidatiecentrum, waar m’n baasje hard moet werken, terwijl ik nauwlettend een oogje in ‘t zeil hou.
De revalidatie valt erg goed mee: we hebben enorm veel plezier met z’n allen, tijdens de ergotherapie krijg ik vaak flashbacks van de kleuterklas en we moeten zelfs op de WII spelen om ons evenwicht te trainen.
Toch zijn er zeker ook dagen van pijn en frustratie, maar gelukkig neemt m’n Golden Girl de scherpe randjes weg. Een drug op pootjes en een kwispelende staart…
Gisterenavond was ik één van de gastsprekers op een infoavond over epilepsie in Balen, georganiseerd door de plaatstelijke Gehandicaptenraad.
De opkomst was alvast een succes.
Het was een gevarieerd publiek: personen met epilepsie, ouders van een kind met epilepsie, zorgverleners, geïnteresseerden… Dat maakte dat de vragen erg verschillend waren, nadat ik m’n getuigenis gebracht had over: “Mijn leven met epilepsie & een epilepsiehond”.
Tijdens de vragenronde voelde ik Yosca aan m’n been snuffelen. Even later had ze zich tegen m’n been genesteld en lag ze te dromen. Je kent dat wel: geluid en beweging erbij. Ik kon m’n lach niet bedwingen en hield toen gewoon de micro voor haar kopje, zodat iedereen kon meegenieten. “‘t Is ook zo’n zwaar werk, hè,” zei ik toen, en alleman begon te lachen.
Om de avond helemaal af te sluiten deden we samen nog een demonstratie.
De verrassing van de avond was toch wel dat we voor onze getuigenis een gift van 50 € kregen, die we aan Hachiko vzw mochten schenken. Ik werd er helemaal gelukkig van.
Aan m’n epilepsie kan ik niets veranderen, maar door m’n getuigenis te brengen op scholen en verenigingen heb ik wel het gevoel dat ik er ten minste iets positiefs uit voort komt.
Vandaag kwam echter mega-geweldig nieuws: mijn aanvraag voor een tegemoetkoming in de kosten van Yosca aan het VAPH werd GOEDGEKEURD!
Mijn hart maakte een vreugdesprongetje!
Ik belde onmiddellijk naar Hachiko vzw, waar ik Mark aan de telefoon kreeg. Hij was al even enthousiast als mij. Yosca is namelijk de eerste meldhond die meteen door het VAPH wordt goedgekeurd, zonder tussenkomst van de rechtbank.
Het terugbetaalde bedrag wordt gelijkgesteld aan dat van een geleidehond voor blinden. Zou de eerste stap in de goede richting nu eindelijk gezet zijn? Wij hopen het alvast…
Geplaatst in Demo's, Media, Op stap, Werken | Getagged Epilepsie, Hachiko vzw, Seizure alert dog, Vlaamse Liga tegen Epilepsie | 4 Commentaar »
